De binnenstad van Roermond is vergeven van de heiligenbeeldjes. Sommige hebben een zeer prominente plek in het straatbeeld, aan andere loop je als argeloze wandelaar zomaar voorbij. Het is niet alleen vanuit vroomheid of devotie dat in het Roermondse straatbeeld zoveel heiligen te vinden zijn.

Vanaf de middeleeuwen tot in de 20^e eeuw waren de inwoners van Roermond – net als die van elke stad of dorp trouwens – voor hun watervoorziening afhankelijk van openbare waterpompen of -putten. Het bijzondere van Roermond is dat de waterputten een rol speelden in de manier waarop de stad georganiseerd was.

Doorgaans waren zo’n dertig huizen op één put aangewezen. De afstand om water te halen moest aanvaardbaar blijven en natuurlijk was een put in de buurt ook van levensbelang in geval van brand. De gemeenschap die van zo’n put afhankelijk was, moest gezamenlijk zorg dragen voor het onderhoud ervan. Samen vormden zij de putgemeenschap, een soort buurtvereniging.

Elke vereniging of put werd vernoemd naar de plek in de stad waar ze gevestigd was of naar een eigen patroonheilige. Sommige van de buurtverenigingen bestaan tot op de dag van vandaag. De waterputten zijn verdwenen, maar de locatie waar ze ooit stonden zijn in ere gehouden met een nis of klein kapelletje waarin een beeld van de betreffende heilige te vinden is. Zo komt Roermond aan tientellen nissen met heiligenbeeldjes.

Een daarvan is te vinden in de buitenmuur van stadspark De Kartuis. De put is gewijd aan Sint-Franciscus. Dit jaar verdient hij wat extra aandacht, omdat het precies 800 jaar geleden is dat Franciscus in Assisi werd geboren. Het 40 centimeter hoge putbeeld is in 1958 gemaakt door Joep Thissen. Het staat in een eenvoudige nis in de oude bakstenen muur. Op de uitstekende sokkel staat in het Roermonds dialect de tekst ‘St Franciscus besjerm oze Pöt’. Waarom deze put uitgerekend aan Franciscus is gewijd, hebben we niet kunnen achterhalen. Lezers die het weten, mogen zich melden.